รับบริจาคคอมพิวเตอร์

  มูลนิธิการศึกษาเพื่อเสรีภาพ(EFF ) มีความประสงค์รับบริจาคคอมพิวเตอร์ตั้งโต๊ะและคอมพิวเตอร์โน้ตบุ๊กจำนวนมากเพื่อบริจาคต่อให้กับสถานศึกษาและโรงเรียนที่ยังขาดแคลนคอมพิวเตอร์สำหรับนักเรียนทั่วประเทศ  ท่านใด หน่วยงานใดหรือองค์กรใด มีคอมพิวเตอร์เก่าที่ไม่ได้ใช้งานแล้วหรือมีเกินจำนวน ประสงค์จะบริจาคคอมพิวเตอร์เพื่อการศึกษาของนักเรียนโรงเรียนที่ขาดแคลน ขอเชิญบริจาคได้ที่มูลนิธิการศึกษาเพื่อเสรีภาพ (EFF ) ได้ตลอดเวลา ติดต่อ โทร 0989797416 หรือ 0816117792 หรือผ่านไลน์ไอดี. : pete1120 มูลนิธิจะออกใบอนุโมทนาบัตรให้ผู้บริจาคทุกท่านและทุกหน่วยงาน/องค์กรค่ะ (ขอความกรุณาเป็นเครื่องคอมพิวเตอร์ที่ยังใช้งานได้ค่ะ)

สัมภาษณ์ ดร.พีร์ พงศ์พิพัฒนพันธุ์ ประธานกรรมการมูลนิธิการศึกษาเพื่อเสรีภาพ (EFF) “โครงการจัดหาคอมพิวเตอร์ให้น้อง” (ให้กับโรงเรียนที่ขาดแคลน)

ถาม : ที่มาที่ไปของโครงการจัดหาคอมพิวเตอร์ให้น้องเป็นอย่างไร ดร.พีร์ : ทางมูลนิธิ EFF พบว่าปัจจุบันแม้รัฐจะอุปถัมภ์งบประมาณเพื่อการสนับสนุนอุปกรณ์คอมพิวเตอร์เพื่อการศึกษาในระดับปฐมวัยก็ตาม แต่ก็ยังมีโรงเรียนทั่วประเทศที่ประสบกับความขาดแคลนอุปกรณ์คอมพิวเตอร์พื้นฐานสำหรับจะใช้ในห้องเรียน โดยเฉพาะโรงเรียนในเขตเมืองที่ยากจนหรือแม้แต่โรงเรียนในเขตชนบท  อนุสนธิของเรื่องนี้ คือ พวกเราไปเห็นปัญหา มีประสบการณ์เชิงประจักษ์ที่ จ.แพร่เมื่อปีที่แล้ว (2560) ครับ โรงเรียนอนุบาลเทศบาล ต.เวียงต้า อ.ลอง จ.แพร่ เป็นโรงเรียนท่ามกลางขุนเขา บรรยากาศแบบภาคเหนือเลยครับ กรณีเวียงต้านั้น ผมพร้อมเพื่อนจากกรุงเทพและจากสหรัฐอเมริกา เคยไปจัดกิจกรรมช่วยทางเทศบาลที่เป็นเจ้าของเรื่อง คือ เป็นโรงเรียนภายใต้การจัดการของเทศบาลเวียงต้า ผมสอบถามเอาจากครูที่นั่นว่า เขามีปัญหาอะไรบ้าง […]

สมาคมไทยปักษ์ใต้แคลิฟอร์เนียกับ“การให้”แบบมายาคติ

พีร์   พงศ์พิพัฒนพันธุ์ ผมเข้าใจว่ากรณีสมาคมไทยปักษ์ใต้แห่งแคลิฟอร์เนีย (ลอสแองเจลิส) ที่มีนายกสมาคมฯ คือนางจุฑาภรณ์ ไชยรัตนติเวช ดำรงตำแหน่งอยู่นั้น มีเจตนาดีเป็นอย่างยิ่งในการนำความช่วยเหลือด้านวัตถุ คือ ชุดคอมพิวเตอร์ ไปช่วยเหลือเด็กนักเรียนชาวใต้ที่พวกเขาคือสมาคมฯ เชื่อว่า ขาดแคลนและขัดสน กิจกรรมดังกล่าวจัดขึ้นเมื่อวันที่ 6-16  พ.ค.ที่ผ่านมา (อ่านรายละเอียดข่าวได้ที่ : http://www.sereechai.com/index.php/2013-05-10-02-33-15/7613-2018-03-02-09-21-08) ก็ถ้าพูดกันโดยทั่วไปแล้ว สมาคมคือพรรคพวกของนางจุฑาภรณ์ คงเห็นว่า การมอบคอมพิวเตอร์ให้โรงเรียนที่จ.ภูเก็ต พังงา ระนองจำนวน 7 โรงเรียนนั้น เป็นการให้วัตถุสิ่งของเนื่องจากเห็นว่า โรงเรียนและนักเรียนในโรงเรียนเหล่านี้ […]

สันติศึกษาในไทย-เหยียบขี้ไก่ไม่ฝ่อ

พีร์   พงศ์พิพัฒนพันธุ์ การที่ผู้สอนหรือผู้วางหลักสูตรสันติศึกษาในประเทศไทยวางท่าทีประหนึ่งว่า สังคมจะอยู่กันอย่างสันติ คนในสังคมนั้นๆ ต้องอยู่กันอย่างปราศจากความขัดแย้ง นอกจากกรอบความคิดดังกล่าวบิดเบี้ยวไม่ตรงตามธรรมชาติของมนุษย์แล้ว ความคิดดังกล่าวยังไม่สอดคล้องกับยุคสมัยอีกด้วย เพราะความขัดแย้งเป็นเรื่องธรรมชาติและธรรมดาของมนุษย์ มนุษย์เกิดมาพร้อมความขัดแย้ง นั่นคือ ไม่มีใครเห็นไปทางเดียวกันสักคน แม้แต่บุคคลในครอบครัวเดียวกันซึ่งถือว่ามีความใกล้ชิดกันมากที่สุด หากที่จริงตัวอย่างความขัดแย้งในครอบครัว คือตัวอย่างที่ผู้สอนสันติศึกษาควรนำมาเป็นกรณีศึกษามากที่สุดว่า เหตุใด ครอบครัวส่วนใหญ่ทั่วโลกจึงอยู่ด้วยกันได้ท่ามกลางความขัดแย้ง แม้ไม่ถึงขนาดสันติ 100 เปอร์เซ็นต์ก็ตาม ถ้าตอบแบบตีขลุมก็คงสรุปสาเหตุได้ว่า คนในสังคมระดับครอบครัวเหล่านี้มีมนุษยธรรมหรือคุณธรรมความเป็นมนุษย์ ตอบแบบแม่ชีเทเรซ่า แห่งโกลกัลตา (อินเดีย) ก็คงสรุปแบบฟันธงไปเลยว่า “เป็นเพราะความรัก” ทำให้ครอบครัวอยู่ร่วมกันได้อย่างสันติสุข แล้วเชื่อหรือไม่ว่าในท่ามกลางความขัดแย้งนั้น มนุษย์ยังคงอยู่ร่วมกันได้ […]

ขบถอเมริกัน : ต้นตอนวัตกรรม

พีร์ พงศ์พิพัฒนพันธุ์ เป็นเรื่องธรรมดาที่เราจะเห็นภาพความไม่ยอมจำนนมีอยู่ทั่วไปในอเมริกา ตั้งแต่ตื่นจนเข้านอน ภาพการใช้เวลาที่คุ้มค่าจากการทำงานเป็นรายชั่วโมง ชีวิตอยู่ด้วยการทำงาน เหนือไปกว่านั้น ก็คือการอยู่ด้วยกันท่ามกลางความหลากหลาย ความแตกต่างคือสีสันที่เห็นได้โดยทั่วไปจนมันกลายเป็นเรื่องปกติ แน่นอนว่า ไม่มีใครสนใจชีวิตคุณหรอกถ้าความแตกต่างของคุณไม่ไปสร้างความเดือดร้อนให้สังคมหรือคนอื่นๆ จนกล่าวได้ว่า คนอเมริกันมุ่งแสวงหาความแตกต่างกันเป็นหลัก จนคุณอาจเกิดความรู้สึกว่าการเป็นอยู่ การใช้ชีวิตเหมือนคนอื่นๆ ทั่วไปเป็นสิ่งที่น่าอึดอัด น่ารังเกียจ อายที่จะเหมือนคนอื่น ซึ่งที่จริงแล้ววัฒนธรรมที่มาจากความรู้สึกดังกล่าวเกิดขึ้นกับพวกเขา (อเมริกัน) ในช่วงวัยของความเป็นเด็กเสียด้วยซ้ำ ครูหรือผู้ที่เกี่ยวข้องกับการศึกษาในทุกระดับจึงมีส่วนสำคัญต่อการกระตุ้นหรือสนับสนุนเด็กในช่วงวัยเรียนก้าวไปอย่างถูกทิศทาง เราคงได้ยินกันมามากว่า เด็กเก่งหรือเด็กอัจฉริยะน้อยคนที่จะอยู่กับระบบการศึกษาแบบเข้าชั้นเรียนโดยทั่วไป (ทุกระดับ) ได้ ตัวอย่างบุคคลในยุคร่วมสมัยมีให้เห็นมากมาย สตีฟ จอบบ์, มาร์ค […]

โครงการฝึกอบรมภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสาร ณ. อบต. บางคูรัด

ภาพบรรยากาศ นายกเอ๋ ดร. พิมพ์พัชชา หยิมการุณ นายกองค์การบริหารส่วนตำบล(อบต. )บางคูรัด ประชาชนชาวบางคูรัด. พีรพร พงศ์พิพัฒนพันธุ์ ประธานมูลนิธิการศึกษาเพื่อเสรีภาพ(EFF) พร้อมด้วย ฉันทฤทธิ์ วิโรจน์ศิริ รองประธานกรรมการมูลนิธิฯ ตลอดถึงเจ้าหน้าที่ อบต. บางคูรัดในงานเปิดโครงการอบรมหลักสูตรภาษาอังกฤษเพื่อการสื่อสารสำหรับเยาวชนและประชาชนทั่วไปโดยความร่วมมือระหว่างองค์การบริหารส่วนตำบลบางคูรัดกับมูลนิธิการศึกษาเพื่อเสรีภาพ (EFF) ณ ที่ทำการ อบต. บางคูรัด อ. บางบัวทอง จ. นนทบุรี โดยฉันทฤทธิ์ในนามของมูลนิธิรับหน้าที่เป็นวิทยากรในงานอบรมดังกล่าว งานจัดขึ้นระหว่าง 9-11 […]

ในวันที่โลกไร้ซึ่งมหาวิทยาลัย

พีร์ พงศ์พิพัฒนพันธุ์* ใครคิดว่าในปัจจุบันมหาวิทยาลัย หรือสถาบันการศึกษาแบบเดิมๆ  เช่น โรงเรียน วิทยาลัย (College) ยังจำเป็นต่อชีวิตหรือสำคัญต่อการศึกษาของตัวเองหรือลูกหลานอยู่บ้าง? น่าจะมีคนที่ตอบว่า แท้จริงแล้วสถาบันการศึกษาในระบบแบบนี้อาจไร้ความสำคัญหรือได้สูญเสียความสำคัญลงไปในราวๆ สองทศวรรษที่ผ่านมาแล้ว จากปรากฏการณ์ปฏิวัติเทคโนโลยีการสื่อสารที่เกิดขึ้นที่ซิลิคอนวัลเลย์ สหรัฐอเมริกา ซึ่งเผอิญผมมีโอกาสใช้ชีวิตเป็นส่วนหนึ่งของที่นั่นในช่วงเวลาดังกล่าว แม้เราไม่อาจกล่าวถึงบุคคลเยี่ยงสตีฟ จ้อบบ์  (แอพเปิ้ล) ว่าเป็นบุคคลผู้มีส่วนต่อการเปลี่ยนแปลง และเป็นผู้รังสรรค์นวัตกรรมทั้งหมดก็ตาม แต่คุณูปการของจ้อบบ์ ก็มีมหาศาลต่อความเปลี่ยนแปลงเชิงการปฏิวัติวัฒนธรรมการสื่อสารบนโลกใบนี้ หากเป็นเพราะเขามิเพียงย่อโลกทั้งหมดลงในสมาร์ทโฟนหรือโทรศัพท์มือถือแค่เครื่องเดียว นี่คือมหัศจรรย์แห่งเทคโนโลยีจริงๆ เพราะนับแต่นั้นสมาร์ทโฟนที่ว่า ได้กลายเป็นปัจจัยที่ห้าหรือปัจจัยที่หกที่จำเป็นต่อการดำเนินชีวิตในสังคมปัจจุบัน (ปัจจัยที่ห้านั้นว่ากันว่าคือรถยนต์หรือยานพาหนะใดๆ ก็ตาม) สาเหตุดังกล่าวทำให้มองกันว่าโครงสร้างใดๆ ทุกด้านของสังคมต้องเปลี่ยนไปเช่นกัน […]

เงิน กับ นิพพาน

ผศ.ดร ชาญณรงค์ บุญหนุน หากพิจารณาจากบริบทของพุทธศาสนา โลกของวัตถุและทรัพย์สินในโลกของฆราวาสมีความสำคัญในระดับพื้นฐานในฐานะองค์ประกอบสำคัญที่จะอำนวยให้ดำรงชีวิตอย่างมีความสุข มนุษย์เกิดขึ้นมาท่ามกลางธรรมชาติหลากหลายแต่ความต้องการของมนุษย์กลับหลากหลายและมากยิ่งกว่าจำนวนธรรมชาติที่มีอยู่ และภายใต้ศักยภาพของมนุษย์ที่แตกต่างกัน การแย่งชิงประโยชน์จากทรัพยากรระหว่างมนุษย์เป็นเรื่องปกติที่เกิดขึ้นได้เนื่องจากมนุษย์มีความโลภอยู่ในเรือนใจ การแบ่งปันทรัพยากรธรรมชาติที่จำเป็นสำหรับการดำรงชีวิตเพื่อกันและกันจึงเป็นอุดมคติที่พุทธศาสนาบรรจุไว้ในคำสอนเรื่องบุญกิริยาวัตถุ 3 ประการ ได้แก่ บุญที่สำเร็จด้วย “ทาน ศีล ภาวนา” แต่การจะให้การแบ่งปันเกิดขึ้นอย่างถ้วนทั่วระหว่างมนุษย์ด้วยกันในความเป็นจริงนั้นเป็นสิ่งที่ไม่อาจเกิดขึ้นได้ด้วยการพัฒนาคุณลักษณะส่วนตัวในปัจเจกบุคคลเพียงอย่างเดียว ผู้นำรัฐจึงมีบทบาทสำคัญที่จะส่งเสริมให้พลเมืองมีหลักประกันว่า “ทุกคนจะมีวัตถุปัจจัยเลี้ยงชีวิตอย่างเพียงพอและเท่าเทียม” โดยผู้นำรัฐมีนโยบายส่งเสริมสนับสนุนให้พลเมืองภายในรัฐสามารถประกอบอาชีพตามความถนัดอันจะช่วยให้มีโภคทรัพย์พอหล่อเลี้ยงชีวิตของตนและผู้อื่นที่เกี่ยวข้องได้โดยไม่ละเมิดบรรทัดฐานของสังคม ภายใต้หลักความเที่ยงธรรมแห่งรัฐและมีผู้นำที่ดี ครอบครัวอันเป็นหน่วยพื้นฐานของสังคมก็จะมั่นคงและมีความสุข พุทธศาสนายังเชื่อว่า เมื่อสังคมปลอดภัย ความสุขในครอบครัวจึงอาจเป็นไปได้ ผู้นำระดับครอบครัวเป็นผู้มีบทบาทสำคัญที่จะช่วยให้สังคมโดยรวมธำรงรักษาระเบียบระบบของสังคมที่ไม่เพียงแต่จะเป็นประโยชน์สำหรับทุกคนแต่ยังเป็นประโยชน์สำหรับตัว “คหปติ” เองด้วยเพราะภายใต้ความสงบสุขของสังคมโดยรวมและมีความเที่ยงธรรม เขาจึงอาจปฏิบัติความสัมพันธ์กับคนภายในครอบครัวและนอกครอบครัวได้อย่างปกติ สม่ำเสมอและถ้วนทั่ว […]